Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Σενάρια

Μεταξύ πολλών άλλων, έχω και αυτό το ελάττωμα. Όταν μου τύχει μια δυσκολία, ένα πρόβλημα, έχω την τάση να το αναλύω τόσο πολύ μέσα στο μυαλό μου που αν ήταν σε κλίμακα δύο σε ένταση, στην φαντασία μου γίνεται άνετα ένα εφτάρι. Μα τι συζητήσεις παίζουν, πιθανά σενάρια, επιπτώσεις… Ώσπου να γίνει πραγματικότητα αυτό που έχω να αντιμετωπίσω, έχω παίξει όλα τα πιθανά σενάρια και εννέα φορές στις δέκα τα σενάρια μου είναι εκτός πραγματικότητας και όλα είναι πολύ πιο απλά από ότι τα νόμιζα. Φυσικά υπάρχει και το ένα στα δέκα όπου είναι και χειρότερα αλλά αυτό συμβαίνει σπάνια.

Πέρασα όλο το Σαββατοκυρίακο ανησυχώντας και για κάτι εξελίξεις στη δουλειά μόνο και μόνο για να καταλάβω από το πρώτο μισάωρο σήμερα ότι ήμουν υπερβολική. Χαίρομαι για αυτό αλλά δεν γινόταν να μην είμαι έτσι; Και αυτή η φαντασία εν τω μεταξύ τρέχει μόνο για άσχημα πράγματα.

Το Σαββάτο πήγα στη μάμα μου. Τρόμαξα που την είδα. Δεν κάνει περισσότερο από πέντε βήματα και σταματά να πάρει ανάσα, περπατά τόσο αργά. Αδυνάτισε, γέρασε. Την βρήκα στεναχωρημένη και μου είπε ότι τα νέα από την τελευταία εξέταση δεν ήταν καλά. Με το 30% μόνο της καρδιά της να λειτουργεί και μια εγχείρηση βαλβίδας την οποία δεν θα αντέξει να κάνει,  την άφησαν με  την εντύπωση πως όσο πάει.  Φεύγοντας ένιωθα μουδιασμένη, κενή από αισθήματα. Αναρωτήθηκα αν μπαίνω σε μια νέα περίοδο της ζωής μου όπου θα περιμένω πάλι το τηλέφωνο να κτυπήσει.

Η μικρή με τσάκωνε μες το Σαββατοκύριακο κάπως θλιμμένη και με ρωτούσε τι έχω. Της έλεγα πως κάτι σκεφτόμουν, δεν είναι τίποτα και θα περάσει.

Μετά από τα παράπονα μου που σας έκανα την προηγούμενη φορά, Πέμπτη και Παρασκευή που επέστρεφα από τη δουλειά έβρισκα την κουζίνα συγυρισμένη και καθαρή, τους κάλαθους άδειους και τα μπάνια καθαρά. Δεν ξέρω αν η μεγάλη μετάνιωσε που μου μίλησε έτσι ή αν έβαλε ο παπάς τους το χεράκι του, πάντως όλα καλά με τις κόρες. Ελπίζω να μην βαρεθούν σύντομα και να συνεχίσουν.


Καλή βδομάδα σε όλους.

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Διπλή διασκέδαση


Τίποτα δεν κάνω  σωστό. Μόνο έτσι μπορώ να περιγράψω την κατάσταση τον τελευταίο καιρό με τις κόρες. Εκεί που είχε η μεγάλη πάθει τη μετάλλαξη η οποία έγινε χειρότερη με το που πήγε γυμνάσιο, μπήκε και η μικρή στο παιχνίδι (αυτό που στόχο τους έχει να μου σπάζει τα νεύρα, να μην ξέρω πώς να αντιδράσω ή που γινόμαστε μαλλιά κουβάρια).

Υπομονή λέει ο κύριος Σμιλί. Δυστυχώς δεν το έχω με την υπομονή, η δική μου εξαντλείται σχεδόν αμέσως όσο καλοπροαίρετες είναι η προθέσεις μου. Και δώστου φωνές και καυγάδες. Συν το ότι πολλές φορές η μεγάλη κυρίως μου λέει πράγματα που ξέρει ότι θα με νευριάσουν, επίτηδες λέει, για να με δοκιμάσει! Απορώ πως της ήρθε αυτό.

Προχθές λέω της μεγάλης, τώρα που τέλειωσαν οι εξετάσεις και θα είσαι σπίτι, περιμένω να με βοηθάς λίγο με τις δουλειές του σπιτιού, τουλάχιστον να βρίσκω συγυρισμένη την κουζίνα. Και αμέσως βάζει τις φωνές και μου λέει «Εσύ είσαι η μάμα του σπιτιού και είναι δική σου δουλειά η δουλειές του σπιτιού και επειδή βαριέσαι να τις κάνεις δεν θα σου τις κάνω εγώ.» Δεν ξέρω πως κρατήθηκα, είμασταν και στην πεθερά δεν ήθελα να αρχίσω ιστορίες. Αλλά με στεναχώρησε πολύ και ο θυμός της και τα λόγια της.

Χθες μιλάμε στο τηλέφωνο και μου λέει «Μάμα, έκαμα τζαι τη κουζίνα, εσυγύρισα το ντουλάπι με τα πλαστικά και έβαλα και πλυντήριο». Και όλα αυτά χωρίς να της το έχω ζητήσει προηγουμένως. Όταν πήγα σπίτι την φίλησα και την ευχαρίστησα για τη πολύτιμη βοήθεια της.

Η μικρή τώρα, που είχε ένα πολύ γλυκό τρόπο να ζητά και να κάνει πράγματα, τις περισσότερες φορές μιλά απότομα σαν να δίνει εντολές. Όταν την ρωτήσω τι έπαθε, μου λέει πως δεν φταίει, είναι η εφηβεία!

Κάποτε νομίζω πως δεν το ελέγχω όλο αυτό. Απελπίζομαι και κάνω απαίσιες σκέψεις, νιώθω η χειρότερη μάνα.

Απόψε η μικρή που τελειώνει το δημοτικό, μας έπαιξαν και Λυσιστράτη και μας έφυραν στο γέλιο, έχει το πάρτυ της αποφοίτησης της ΣΕ ΚΛΑΜΠ! Υπάρχουν γονείς που δεν άφηνουν τα παιδιά τους να πάνε αλλά αφού θα είναι η καλύτερη της φίλη και μέλη του συνδέσμου γονέων θα επιτηρούν, της το επιστρέψαμε. 

Η μικρή είναι η μόνη από το σχολείο της που θα πάει στο συγκεκριμένο γυμνάσιο που πάει και η μεγάλη. Θα χωριστεί από την φίλη της. Με τη μάμα μιλούμε και είπαμε να συναντιούνται όσο πιο συχνά γίνεται γιατί η μία είναι πολύ καλή επιρροή για την άλλη.


Επίσης μετά τις δυσκολίες που είχα με την μεγάλη στο γυμνάσιο, πήρα και ένα βιβλίο που ονομάζεται "το παιδί και το γυμνάσιο", με την ελπίδα να βρω καλές συμβουλές. Αν και είναι κάπως παλιό (έχει συμβουλές για τη χρήση κασσετοφώνου!) κάτι θα πάρω από αυτό.   

Κατά τα άλλα όλα καλά. Έχω αρχίσει και νέο χόμπυ, δεν ξέρω αν το ανάφερα ξανά. Ράβω! Πήρα και μια ραπτομηχανή καλή και έχω φτιάξει αρκετά μπλουζάκια και παντελονάκια για τη μικρή. Έχω μια φίλη που μου δείχνει τα βασικά. Τελευταίες δύο βδομάδες όμως ράψιμο και σμιλί μπήκαν σε δεύτερη μοίρα γιατί έχω αγοράσει πολλά βιβλία τον τελευταίο καιρό που δεν πρόλαβα να τα διαβάσω και τα διαβάζω τώρα. Διάβασα και ένα αστυνομικό θρίλερ που ονομάζεται "Ο δολοφόνος 50/50" του Steve Mosby και ήταν καταπληκτικό.


Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

Το παράδοξο του καφέ


Το έχω παρακάνει με τους καφέδες. Πίνω ένα μόλις πάω γραφείο και μόλις τελειώσει πίνω ακόμη ένα. Σύνολο 2 μέχρι τις 9:30 Μετά θέλω και άλλο. Μέχρι να φύγω από το γραφείο πίνω 4-5. Έχω φέρει στο γραφείο αρωματικούς και πίνω εκ περιτροπής. Βανίλια, Φουντούκι, Καραμέλα. Νιώθω ότι όσο περισσότερους πίνω τόσο περισσότερο τους θέλω.

Αλλά υπάρχει το εξής παράδοξο. Πίνω τον πρώτο ο οποίος υποτίθεται ότι με ξυπνά λίγο. Καπάκι έρχεται  δεύτερος όπου αρχίζω να νυστάζω. Για αυτό έρχεται ο τρίτος για να μου δώσει υποτίθεται ενέργεια, πράγμα που δεν γίνεται φυσικά και πάει λέγοντας. Δεν ξέρω άλλο άνθρωπο που ο καφές να τον κάνει να νυστάζει. Μου φαίνεται παράξενο. Σήμερα είπα να κάνω το πείραμα να πιω τους πρώτους δύο κανονικούς και τους επόμενους ντεκαφεινέ. Μόλις ήπια τη πρώτη γουλιά και δεν είναι άσχημο!

Πήρα μια παραγγελία να φτιάξω μια κάπα για να φοριέται με μπλούζα από μέσα γιατί τη φτιάχνω με σμιλί και έχει μεγάλες τρύπες. Το σχέδιο είναι εύκολο αλλά το μαλλί που μου φέρανε είναι λεπτό για το σχέδιο και αναγκάστηκα να αυτοσχεδιάσω από ένα σημείο και μετά. Την φτιάχνω εδώ και δέκα μέρες και ακόμη θέλει και άλλο. Οι πρώτες εκτιμήσεις μου τελικά ήταν λανθασμένες, νόμιζα πως θα μου έπαιρνε λιγότερο.

Μετά από αυτό θα φτιάξω ένα καλοκαιρινό φόρεμα  για την αδερφή μου. Αυτό και αν είναι πρόκληση. Θα το ντύσει από μέσα με ύφασμα.


Ακόμα δεν μπήκε η άνοιξη καλά καλά και ονειρεύομαι βραδιές στη βεράντα μου με μπύρα, βιβλίο ή σμιλί . Λέω να φροντίσω και λίγο τη βεράντα της κουζίνας που έχει όλο και όλο δύο ανθώνες , μόνιμα άδειους. Αλλά το καλοκαίρι θέλω να βλέπω κανένα λουλούδι στη βεράντα μου, νομίζω είναι μέρος της σύνθεσης που μου προκαλεί αισθήματα ευφορίας όταν κάθομαι στη βεράντα μου.

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Προχωρω!

Σε όλα. Και στη ζωή και στα σμιλιά. Αντιμετωπίζω κάποια θέματα όχι πολύ ευχάριστα που με εχουν συνεχώς με πεσμένη διάθεση. Αλλά, είπαμε, προχωρω. 

Με επεισε η αδερφη μου να της κάνω επίδειξη. Θα έκανε και  η κουνιαδα της με κοσμήματα την ίδια μέρα, ευκαιρία να κάνουμε μαζί. Στρώθηκα στη δουλειά και έφτιαξα ένα σωρό πράγματα. Σας βάζω φώτο πιο κάτω. Δυστυχώς δεν πήγαν καλά τα πράγματα. Εδωσα 1 κουκλα, 1 κουκουβάγια, ένα κασκόλ και όλα τα κακτάκια. Τα κακτάκια ήταν η επιτυχία της βραδιας. Οχι μονο τα έδωσα όλα αλλά πήρα παραγγελία και για ακόμα δύο. Μου ζήτησαν επίσης να φτιάξω και δύο κουβέρτες αλλά τίποτα σίγουρο,

Πριν απο τις ετοιμασίες για την επίδειξη με είχε πιάσει η μανία να πλέκω κάλτσες. Έφτιαξα πέντε ζευγάρια αλλα πρόλαβα να βγάλω μόνο ένα φωτογραφία πριν φορεθούν! 

Τώρα άρχισα ένα πλεκτό καλοκαιρινό μπλουζάκι. Είχα τα νηματα από πέρσυ. 

Αυτά για την ώρα, να περνάτε καλά.

















Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Όταν μιλούν οι πράξεις


Προχθές δεν ένιωθα καλά. Ήμουν πολύ πεσμένη. Έπλεκα μια σάρπα πράσινη, ήμουν στη δαντέλα και το σχέδιο ήθελε προσοχή. Και κάπου εδώ μου τελειώνει το νήμα. Το λέω στο σύζυγο και του εξηγώ ότι δεν ξέρω αν θα βρω άλλη θηλιά μαλλί. Έφερα και κάτι μαλλιά που είχα πάνω αλλά κανένα δεν ταίριαζε. Έτσι το άφησα.  Αυτός καταλαβαίνει ότι στεναχωρήθηκα. Εντάξει δεν είναι και σοβαρός λόγος να στεναχωριέται κανείς αλλά είχαν μαζευτεί πολλά και ήταν το ξέσπασμα. Και φεύγει να κάνει κάποια ψώνια. Όταν έρχεται πίσω μου λέει, πήγα ζάκο να σου βρω το μαλλί σου αλλά δεν το είχαν. Ούτε που είχα προσέξει πως είχε πάρει την ετικέτα και έτρεχε να μου βρει το μαλλί για να μην στεναχωριέμαι. Αυτά μου κάνει και τον λατρεύω. Μπορεί να μου λέει και με λόγια ότι με αγαπά αλλά όταν μου το δείχνει με τέτοιες πράξεις, νιώθω την αγάπη του να με περιβάλλει και νιώθω απίστευτα τυχερή που τον έχω στη ζωή μου.

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Νέες δημιουργίες - Σάρπες

Καιρό έχει να σας δείξω τις νέες μου δημιουργίες:












Τα πρώτα δύο είναι με σμιλί, το τρίτο με σμίλες. Και τώρα έχω ξεκινήσει ακόμα δύο μαζί. Το κακό είναι ότι όρεξη έχω να πλέκω,  χρόνο δεν έχω! Ευτυχώς που είμαι γρήγορη στο πλέξιμο!


Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Γιατι;;;

Από τότε που ήμουν παιδί και ξεκίνησαν κάποιες ας τις πούμε φιλοσοφικές αναζητήσεις, έχω στο νου μου κάποια ερωτήματα που δεν μπορώ να απαντήσω και όσο και αν το σκέφτομαι δεν μπορώ να βρω απάντηση που να μου λύνει αυτον τον προβληματισμο.

Γιατι συμβαίνουν κακά πράγματα σε καλούς ανθρώπους;;;;;

Γιατί συμβαίνουν καλά πράγματα σε κακούς ανθρώπους;;;;

Πραγματικά δεν ξέρω, πεστε πως ακόμα ειμαι ένα δεκάχρονο που ψάχνει τον κόσμο. Ετσι και αλλιώς ελάχιστα ερωτήματα μου έχουν απαντηθεί από τότε.