Τι να πω...

Είμαι σπίτι με άδεια ασθενείας. Ο γιατρος διέγνωσε δισκοπάθεια και με έβαλε σε ανάπαυση στο κρεβάτι για να γλιτώσουμε τα χειρότερα. Φοβήθηκα να ρωτήσω τι εννοει, θα περιμένω υπομονετικα να περάσουν οι δέκα μέρες της ξάπλας και βλέπουμε. Ελπίζω να μου περάσει μέχρι τότε.

Βρισκομαι στη μέρα αρ. 2 και ήδη βαρέθηκα. Το μόνο που μπορώ να κάνω είιναι να βλέπω τηλεόραση και να διαβάζω, με λιγη δυσκολία αλλά τα καταφέρνω. Για σμιλια ούτε λόγος. Πιστευω ότι αν υπήρχε τρόπος να βρω καμια πατέντα για πλέξιμο ξαπλωμένη θα το έβρισκα γιατι έκανα κάποιες σκέψεις! Τουλάχιστον αν μπορούσα να καθίσω χωρις πόνο και απασχολούμουν λίγο θα περνούσε και η ώρα καλύτερα.

Έχω και ένα καλο νέο. Τέλειωσα το άσπρο μπλουζάκι. Ακόμη να το φορέσω αλλά βγήκε πολύ όμορφο. 

Είναι το σχέδιο Eiffel tower απο την ιστοσελίδα knittingfool.com. Το σχέδιο βρίσκεται και στο δεύτερο βιβλίο της Barbara Walker A second treasury of knitting patterns.

Ευτυχώς πρόλαβα και ξεκίνησα ακόμα ένα μπλουζάκι αλλά θα πρέπει να περιμένει. Σε αυτο το μπλουζάκι που έχει λινο νήμα, πέρασα ένα τρίωρο να δοκιμάζω σχέδια και τιποτα δεν του πήγαινε. Τελικα κατέληξα σε ένα αρκετά απλό και βγαίνει ωραίο.

Εν τω μεταξυ έτσι που είμαι σπίτι, έλεγα μακάρι να γράφουν οι φιλοι μπλόγκερς να απασχολούμαι! Δυστυχώς μετά τα γεγονότα του Μαρτίου η κίνηση έπεσε και αν κάνετε παρόμοιες σκέψεις με μένα το καταλαβαίνω απόλυτα. Γιατι πολλές φορές ήθελα να γράψω αλλά δεν το εκανα γιατι σκεφτόμουν ότι αυτο που θέλω να πω θα φαίνεται τόσο ασήμαντο και επιπόλαιο μέσα στις τοσες πραγματικότητες που μας περιβάλουν. Όμως, δεν είναι για να ξεφευγουμε που φτιάξαμε το μπλογκ οι περισσότεροι; Μόνο την πραγματικότητα και την οικονομία θα σκεφτόμαστε πια; Το πεθύμησα αυτο το πιο συχνο που έγραφα πριν και δεν λέω ότι και τώρα θα κινηθω σε αυτους τους ρυθμούς αλλά μου λειπει. Είναι πεσμένη η ψυχολογια μας ακόμη νομίζω. 

Και εγω αραια γράφω πια, το παραδέχομαι, δεν ξέρω αν τελικά κάναμε τον κύκλο μας που κλείνει τώρα. Δεν κάνω σκέψεις να το κλεισω πάντως.   Ανακαλύπτω όμως και νέους μπλόγκερς και χαίρομαι.

Καλοκαιρινό μπλουζάκι - η πορτοκαλί έκδοση

Πρέπει να σας προετοιμάσω γιατί αναμένεται να γίνεται παρουσίαση καλοκαιρινών μπλούζων στα επόμενα ποστ, έτσι σας παρουσιάζω το δεύτερο μπλουζάκια της σεζον. Πολύ έυκολο και γρήγορο να γίνει, απλό και όμορφο. Να δούμε πότε θα αλλάξει ο καιρός να το φορέσω. Το νήμα του είναι λινό.

Καλοκαιρινό μπλουζάκι

Πριν λίγες μέρες πήρα ένα βιβλίο που παραγγειλα, το οποιο περιέχει 700 σχέδια για σμίλες. Δεν χρειάζεται να σας πω ότι πέρασα δυο ώρες χαζεύοντας τα σχέδια και σημειώνοντας αυτά που ξεχώριζα. Είμαι σε μια φάση που θέλω να τα δοκιμάσω όλα αλλά φυσικά χρόνος δεν υπάρχει οπότε και μου ήρθε η εξής ιδέα. Να δοκιμάζω ένα σχέδιο και μετά με τα σχέδια να φτιάξω μια κουβέρτα, δεν είναι ανάγκη να είνα πολύ μεγάλη.

Το βιβλίο λέγεται A second treasury of knitting patterns από την Barbara Walker. Πραγματικά υπέροχο αν και με μαυρόασπρες φωτογραφίες.

Αλλά δεν ξεχνω και το σμιλί μου. Τόσα έφτιαξα, γιατι να μην φτιάξω και μια τσάντα να μεταφέρω τα προτζεκτ μου; Σχεδόν τελειώνει βέβαια, δεν είναι πολύ μεγάλη αλλα είναι ικανόποιητική σε μέγεθος.

Τέλειωσα και το μπλουζάκι που έφτιαχνα. Το φόρεσα μια φορά και άρεσε πολυ. Το σχέδιο φαίνεται δύσκολο αλλα άμα το συνηθίσεις είναι απλό. Επίσης ξεκίνησα ακόμα ένα καλοκαιρινο μπλουζάκι, υπέροχο πορτοκαλι χρώμα, θα σας το δείξω σύντομα.

Σας αφήνω με μια φωτογραφία απο το μπλουζάκι, η φωτογραφία είναι απο τη διαδικασία τεντώματος για να πάρει το σχήμα του.

Σμίλες παντού!

Σήμερα το πρωί, αφήνω τις κόρες στο σχολείο και βλέπω την τροχονόμο, μια κυρία γύρω στα 50, να στέκεται και ενώ περιμένει κανένα παιδί να το βοήθησει να διασταυρώσει, κρατά σμίλες και κάνει το τρικό της στέκοντας!

Τελικά η κατάσταση μου δεν είναι τόσο προχωρημένη όσο νόμιζα.

Καλοκαιρινά πειράματα με δαντέλα

Μπορώ να πω ότι με στεναχωρεί το τι γίνεται στα μπλογκς τελευταία. Χάσαμε τη ρουτίνα μας. Κανείς δεν έχει διάθεση να γράψει, ίσως γιατί τα της καθημερινότητας φαίνονται ανούσια μπροστά στην πραγματικότητα. Δεν είναι ανάγκη να περιγράψω τα συναισθήματα και τις σκέψεις που πέρασα, ξέρω ότι όλοι βιώσαμε παρόμοια.

Μου άρεσε η ιδέα της Πρασινάδας με το νέο το παιγνίδι, εννοείται ότι έστειλα ήδη τη συμμετοχή μου. Άντε να θυμηθούμε πως είναι η ζωή, αυτή που επιλέγουμε να ζήσουμε. Κάπως νιώθω ότι πάει να αλλάξει και έχω την επιθυμία να βάλω ένα φρένο. Καταλαβαίνω ότι πρέπει να κάνουμε κάποιες αλλαγές αλλά δεν θέλω να διαμορφώσω ένα πλαίσιο όπου μέσα του δεν θα ήθελα να ζω. Και δεν μιλώ τόσο για το οικονομικό, προσωπικά πάντα ζούσαμε με λίγα και είμαι συνηθισμένη να προσέχω τα έξοδα μου, για θέμα διάθεσης και ψυχολογίας αναφέρομαι.

Όμως  με έχετε μάθει μέχρι τώρα, δεν υπάρχει περίπτωση να στερηθώ το σμιλί μου οπότε και έκανα την βόλτα μου να πάρω καινούργιο νήμα, καλοκαιρινό, για να φτιάξω ένα μπλουζάκι. Μόνο που αυτή τη φορά το κάνω με σμίλες. Γιατί αν αναγκαστώ να στερηθώ κάτι που αγαπώ θα πάθω κατάθλιψη, δεν υπάρχει περίπτωση να μην πέσω ψυχολογικά.

Από καιρό ήθελα να δοκιμάσω να φτιάξω ένα μπλουζάκι με δαντέλα. Και με τις σμίλες γίνονται πανέμορφες δαντέλες. Βρήκα ένα ωραίο σχέδιο από το http://www.knittingfool.com/ το Overlapping Waves και ξεκίνησα! Επειδή πρώτη φορά φτιάχνω κάτι με την τεχνική από κάτω προς τα πάνω ή που δεν υπάρχει έτοιμο σχέδιο να ακολουθήσω, χρειάστηκα βοήθεια για να φτιάξω την εσοχή για τις μασχάλες και το λαιμό. Βρήκα βοήθεια στο YouTube. Το δύσκολο δεν ήταν πόσους πόντους να κόψω αλλά πώς να το κάνω ενώ παράλληλα να διατηρήσω το σχέδιο της δαντέλας.  Δεν βρήκα τίποτα στο διαδίκτυο να με βοηθήσει οπότε και πήγα με τη λογική ότι κάνω από τη μια πλευρά να το κάνω και από την άλλη. Αλλά επειδή μέχρι τότε  έμαθα το σχέδιο απέξω, τελικά τα κατάφερα! Και δεν ήταν τόσο δύσκολο όσο φοβόμουν.

Στη φωτογραφία φαίνεται η μπροστινή πλευρά από το μπλουζάκι. Το σχήμα του είναι λίγο παράξενο γιατί το σχέδιο παίρνει μια κλίση προς τα δεξιά, πράγμα που φτιάχνει όταν τελειώσει και τεντωθεί να στρώσει. Τώρα είμαι στην πίσω μεριά.

Χθες βράδυ ξεκίνησα και μια τσάντα με σμιλί. Γιατί καλές οι σμίλες αλλά το σμιλί είναι μεγάλη αγάπη. Συν το ότι πόνεσα λιγάκι τα χέρια μου και θεώρησα ότι η κίνηση με το σμιλί επειδή είναι διαφορετική θα βοηθήσει. (εντάξει, έψαχνα και αφορμή να κάνω σμιλί!) Λίγη ξεκούραση θα βοηθήσει περισσότερο αλλά αντέχω; Δεν αντέχω. Μέχρι το αμην θα το πάω για να κάνω λίγες μέρες διακοπή.

Η μεταμόρφωση της κουνιστής πολυθρόνας

Τώρα, είναι όντως πολυθρόνα ή καρέκλα; Δέστε τις φώτο και πέστε μου.

Έχω στο σαλόνι μια κουνιστή πολυθρόνα η οποία είχε ταπετσαρία σε μπεζ χρώμα και με τα χρόνια έγινε χάλια. Ακόμα και το πλύσιμο δεν έκανε τίποτα. Έτσι μετά που τέλειωσα την κουβέρτα είπα να της φτιάξω μια ταπετσαρία με σμιλί και να την ντύσω. Θα μπορούσα να έφτιαχνα και ριχτάρι αλλά δεν θα ήταν τόσο ωραίο.

Δεν μου πήρε πολύ να την φτιάξω, περίπου δύο βδομάδες. Αν και αυτή η δημιουργία θα μείνει στην μνήμη μου σαν το προτζεκτ που με αυτό ήμουνα καρφωμένη στην τηλεόραση κυρίως τα κρίσιμα τριήμερα. Οπότε ο συνδιασμός αυτός μου έδωσε άφθονες ώρες να ξεσπώ την ένταση και τα νεύρα μου πάνω στο σμιλί.

Σε κάποια φάση έπρεπε να ξηλώσω την πολυθρόνα και να προβάρω το νέο ντύμα. Και όταν τέλειωσε με βοήθησε η μεγάλη να την συναρμολογήσουμε και προθυμοποιήθηκε να την δοκιμάσει πρώτη έτσι που σε περίπτωση που δεν έκανα καλή δουλειά να ήτανε το θύμα! Τελικά μια χαρά δουλειά έκανα, την χρησιμοποιεί η μεγάλη καθημερινά ακούγοντας την μουσική της και δεν συνέβει τίποτα ακόμα.

Σας την παρουσιάζω, όπως συνήθως το μαλλί είναι το Caprice και χρειάστηκα περίπου 15. Χρησιμοποίησα έξι διαφορετικές αποχρώσεις του μπλε. Έκανα και πρόνοια να βγαίνει κιόλας το ντύμα γιατί θα λερωθεί και αυτή κάποτε.

Κουβερτο-παρουσίαση!

Κάθε απόγευμα εδω και τρεις μήνες, έπαιρνα το σμιλί μου να φτιάξω την κουβέρτα. Το διασκέδασα που την έφτιαχνα αλλά τώρα που τέλειωσε το χάρηκα παραπάνω. Χάρηκα που τα χρώματα έδεσαν μεταξύ τους και βγήκε κάτι που μου αρέσει αλλά περισσότερο χάρηκα που άρεσε στην μεγάλη και την ζήτησε για το δωμάτιο της. Ήδη την έστρωσα στο κρεβάτι της και σήμερα θα την εγκαινιάσει.

Είμαι ενθουσιασμένη που ξεκινώ και το άλλο πρότζεκτ που σχεδίασα και περισσότερο ενθουσιασμένη που στα ξαφνικά μου ήρθε μια ιδέα για επόμενο προτζεκτ όταν τελειώσει αυτο που θα ξεκινήσω αύριο. Μια ιδέα πρωτότυπη και ασυνήθιστη που ή θα βγει κάτι απίθανο ή κάτι απαίσιο. θα το ρισκάρω όμως. Ήδη δεν βλέπω την ώρα να αρχίσω. Για αυτά όμως θα σας πω όταν έχω κάτι να σας δείξω. Προς το παρόν δείτε την νέα κουβέρτα.